Toprağın sessiz dönüşümü
Leblebi, aceleyle oluşmaz.
Nohudun uzun bir yolculuktan geçerek kazandığı olgun bir hâlidir. Isı, zaman ve sabırla…
Her kavruluşta biraz daha hafifler, biraz daha derinleşir.
Dışarıdan sade, hatta mütevazı görünür. Ama bu sadeliğin içinde kadim bir bilgi saklıdır: Dönüşüm, gürültüyle değil; tekrar ve sabırla olur.
Anadolu’nun ocaklarında, taş fırınların sessizliğinde, leblebi hem besin hem yol arkadaşı olmuştur. Azla yetinmeyi, çokça dayanmayı öğretir.
Ağızda dağılan sükûnet
Leblebi yendiğinde ilk gelen şey çıtırtı değil, içten gelen bir tokluk hissidir. Ne ağırdır ne iddialı; sanki “buradayım” demeden var olur.
Tuzlusu, sade olanı, baharatlısı… Her hâlinde ortak bir duygu vardır: Denge.
Çay yanında konuşmadan eşlik eder, yolculukta sessizce güç verir, zihni yormadan bedeni taşır.
Sağlığa katkıları
Tok tutan dost: Yüksek lif içeriği uzun süreli tokluk sağlar.
Sindirim destekçisi: Bağırsakları yormadan çalıştırır.
Bitkisel protein kaynağı: Kas ve doku onarımına katkı sunar.
Kan şekeri dengesi: Düşük glisemik yapısıyla ani dalgalanmalara neden olmaz.
Hafif enerji: Yormayan, sakin bir güç verir.
Leblebi, bedeni beslerken zihni sakinleştiren nadir yiyeceklerdendir.
Günlük hayatta leblebi
Çay yanında: Sessiz ama vazgeçilmez bir eşlikçi
Salatalarda: Kıtır dokusuyla denge katar
Çorbalarda: Üzerine serpilmiş bir avuç, sade bir derinliktir
Baharatlı atıştırmalık olarak: Acele etmeden yenmesi gereken bir lezzet
Yol azığı: Uzun yolların sabırlı dostu
Nasıl ve ne kadar?
Günde bir avuç leblebi, hem mideyi rahatlatır hem de gereksiz atıştırmaların önüne geçer.
Çok tuzlu olanları tercih etmemek, sade veya hafif kavrulmuş hâlini seçmek onun doğasına daha uygundur.
Kimler dikkat etmeli?
Aşırı tuzlu leblebiler tansiyon hassasiyeti olanlar için sınırlı tüketilmelidir.
Çok hızlı ve fazla miktarda tüketildiğinde şişkinlik yapabilir. Leblebi, yavaş yenmeyi sever.
Son söz: Kıtır bir sükûnet
Leblebi, gösterişsizdir. Ama tam da bu yüzden kalıcıdır.
Bir avuç leblebide, Anadolu’nun sabrı, ocağın sıcaklığı ve azla yetinmenin huzuru vardır.
Bazen şifa, parlak tabaklarda değil; bir avuç leblebinin sessiz kıtırlığında gizlidir.