Sezon başından beri sponsorsuzluk ve dolayısıyla mali sorunlar, son haftalarda oyuncuların antrenman boykotlu, ayrılan oyuncular ve en sonunda da bu sezonki ikinci koç olarak gelen Ahmet Çakı’nın istifasını da yaşayan Bursaspor; tam “yoğun bakımdan odaya çıktı” diyeceğimiz bir duruma getirdiği maçı 103-103 ile önce uzattı. Sonunda da 115-113 TOFAŞ’a kaybedince tam bir ateş kazanına düştü.

Oysa bu maç kazanılsa bol susamlı, yumurtalı Ramazan pidesi yemiş gibi müthiş bir şey olacak, son 8 maça çok daha olumlu havada çıkılacaktı.

Halil Üner’i koçluğa getirip onunda “biz ligde kalacağız” dediği Çekmece ilk maçta Petkim galibiyeti ile bu sinyali vermişti. Fenerbahçe’yi de çok zorladılar. Hatta Koç Üner kadar takımı galibiyete inansa oyunu kazanabilirlerdi.

Görünen o ki KSK-Çekmece ve Bursaspor’un aralarında oynayacakları maçlar ve haftaya Aliağa da oynanacak Petkim maçı Bursaspor’un kaderini çizerek. Düşecek takımları belirleyecek, umarım istenen son olur.

Maça gelince; şu zor süreçte alınan yeni transferler Smith 20 sayı, 7 asist, Hunt da 11 sayı ile faydalı olacakları sinyalini verdiler. Takımın lideri Childress 31 sayı, 7 asist ile adeta var olma savaşı verdi. Yavuz 14 sayı, 7 ribaunt alarak çok iş çıkardı ancak 5 faul alınca saha da Türk olması gerekliliğinden oyunda çok kalan Berk çok kritik sut seçim hataları yaptı. Olsun genç oyuncudur bunlar olacaktır ama TOFAŞ’ a göre Türk rotasyonu çok eksik kaldı.

Nnoko da TOFAŞ uzunları karşısında zaman zaman yetersiz kalınca üst üste maç kaybetme serisi 7 maça çıkmış oldu.

TOFAŞ’ta ise; son anda Yiğitcan’ın oynamaması oyun başı planlarını epey bozdu. Oyunun başında Yavuz ile Perez’e yapılan sert baskı başarılı oldu ve Perez son çeyreğe kadar ritmini bulamadı ancak oyunun kazanılmasın da son 15 dakikadaki oyunu ve 16 sayı 7 asisti ile damgasını vurdu.

Blazevic ve Kidd oyunu domine ederken, Marek 24 sayı, 10 ribaund, Kidd 17 sayı katkı verdiler.

Kidd için vakit kaybı yazmıştım ama son haftalardaki oyunu ile o yazdıklarımı bana yedirmek üzere. Gidişatı çok iyi, en büyük şansı ise Murat Koç. Zira ondan çok iyi şekilde faydalanıyor ve süre veriyor. Hem Koç’a hem Kidd’e bravo.

Besson ise yine iyi başladığı maçta oyundan çıkınca ritim kaybetti, iki ucu keskin bıçak ama skorer olduğu kesin. Ama hangi takım olursa olsun 103 sayı yediğin bir maçı kazanman tamamen şans, kısmet. Artık ne dersen de. Karşında da 103 yiyen bir takım olunca işler tam bir kumara dönüşüyor.

Kötü taklit bir NBA maçı izledik ama bu savunmalarla BSL’de iş yapmak mucize.

Hedefler bitti ama 9. olmak ve eleme de olsa Avrupa’ya gitmek bir umut ama Galatasaray’ı 40 sayıyla yenen Mersin geliyor.

Bir de TOFAŞ’ın bu yeşil formasıyla saha da rakibi ısıracak bir takım olması çok zor. Ligdeki en çirkin forma bu her hâlde, bir an evvel lacivert formaya geri dönmekle işe bir yerden başlamak lazım.

Hakemlerimize gelirsek; oyunun devamlı durmasından, arada dizi izlemek için imkânım oldu. Bu kadar izleme artık kabak tadı veriyor.

Koçların 1’er adet itiraz hakkı olduğu maçta bu kadar masaya gidip ekrana bakmak tam bir saçmalık. Öte yandan bir tane hariç o da yanlış, izlediğiniz her pozisyonda verdiğiniz kararda kaldınız. O zaman niye oyunu bu kadar kesip tempoyu düşürüyorsunuz?

Esas bakılacak pozisyon uzatmanın sonunda Tolga’ya çizgi çalınandı. Çizgiyle uzaktan yakından alakası yok ve pas sonucunda smaç ile oyun bitecek iken rakibe şans tanıdınız. Oyun standardınız hiç yok. İlk başlangıç ile son bölüm tamamen zıt, maalesef açıkça görünen eğitimin çok yetersiz kaldığı.