‘Bir tek Yörük çadırı görürseniz ve o çadırda bir duman tütüyorsa, şunu çok iyi biliniz ki bu dünyada hiçbir güç ve kuvvet asla bizi yenemez.’

Bu sözler Atatürk’e ait.

Tarih, bize bunun ne kadar doğru bir tespit olduğunu ortaya koyuyor.

Ötüken’de yakılan ateşten yükselen duman…

Bugün…

Orta Asya Bozkırları’nda, Tanrı Dağları’nda, Anadolu’da, Orta Doğu’da, Balkanlar’da tütmeye devam ediyor.

Büyük Hun İmparatorluğu’ndan Göktürk İmparatorluğu’na, Anadolu’nun kapılarını Türklere açan Büyük Selçuklu İmparatorluğu’ndan İstanbul’u ve Balkanlar’ı Türk toprağı yapan Osmanlı İmparatorluğu’na ve Türkiye Cumhuriyeti’ne kadar uzanan devletler…

Yanı sıra…

Kardeş ülkeler ve farklı coğrafyalardaki soydaşlar…

Türk ocaklarındaki ateşi hiç söndürmediler.

***

Teoman, Bilge Kağan, Tuğrul Bey, Osmangazi, Atatürk ve diğer kurucular….

Anadolu’yu Türk yurdu yapan Alparslan, Osmanlı’ya altın çağını yaşatan Kanuni Sultan Süleyman, İstanbul’u fetheden Fatih Sultan Mehmet ve bu cennet vatanı bizlere armağan eden Orta Asya’dan Anadolu’ya, oradan da Selanik’e göçen bir Yörük ailenin ferdi olan Gazi Mustafa Kemal Atatürk…

Tabii ki…

Milyonlarca gizli kahraman…

Aziz şehitlerimiz…

***

Geldiğimiz noktada…

Türkiye Cumhuriyeti, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti,  Azerbaycan, Kazakistan, Türkmenistan, Tacikistan, Özbekistan, Kırgızistan, Başkurdistan, Çeçenistan, Çuvaşistan, Kırım, Yakutistan, Tataristan, Tuva, Adige Cumhuriyeti, Dağıstan, Doğu Türkistan, Gagauzya, Karakalpakistan, Kabartay Balkay, Kalmuk, Karaçay Çerkes, Moğolistan…

Ek olarak…

Irak, İran, Suriye Türkmenleri, Bulgaristan, Makedonya ve Batı Trakya Türkleri…

Bir de…

Türk diasporası…

***

Özetle…

Bir ölmüşüz bin dirilmişiz…

‘Bittiler’ denildiği anda Yörük – Türkmen çadırlarındaki küllerimizden doğmuşuz.

Bugün dünyada 200 milyonu aşkın Türk yaşıyor.

Belki artık Yörük çadırları yok ama geniş bir coğrafyada Türk ocaklarından duman tütmeye devam ediyor.

O nedenle…

Atatürk’ün 103 yıl önce dediği gibi…

‘Dünyada hiçbir güç ve kuvvet asla bizi yenemez.’

 ***

Bu uzun tarihi yolculuğun ardından bugüne gelecek olursak…

Yani 29 Ocak’a…

Türk dünyası için çok önemli bir gün…

Batı Trakya Türkleri’nin Toplumsal Dayanışma ve Milli Direniş Günü…

Yunanistan’ın; evinin çatısındaki bir kiremidi değiştirmesine dahi tahammül etmediği, dağ köylerinden çıkışını izne bağladığı, ehliyet vermeyerek traktörü ile tarlasını sürmesini engellediği, baskılar sonucu yurt dışına kaçan 60 bin ferdini bir gecede vatandaşlıktan attığı ve etnik kimliğini inkâr ederek ocaklarını söndürmek istediği Batı Trakya Türkleri, 29 Ocak 1988’de ‘Artık yeter’ diyerek Gümülcine’ye akın ettiler.

Canları pahasına polis barikatlarını aşarak…

‘Türküz’ diye haykırdılar.

1913’te ilk Türk Cumhuriyeti’ni kuran bu insanlar, azınlık olarak yaşamak zorunda kaldıkları Yunanistan’da vatandaşlık haklarının büyük bölümünü böyle kazandılar.

Lozan’dan kaynaklanan azınlık hakları için ise hâlâ mücadele ediyorlar.

Milli Direniş Günü’nün ikinci yıl dönümüne denk gelen 29 Ocak 1990’da, fanatik Yunan grupların Gümülcine’de Türklere ait iş yerlerini tahrip edip yağmalamasına…

Ve…

Kendilerine, liderlerine yönelik ölümcül saldırılara rağmen…

O günleri bizzat yaşamış biri olarak…

Bugün aramızda olmayan efsane lider Dr. Sadık Ahmet, 29 Ocak gazisi dönemin İskeçe Müftüsü Mehmet Emin Aga, en zor günde Rodop Bağımsız Milletvekili olarak göğsünü siper eden İsmail Rodoplu, İskeçe eski Bağımsız Milletvekili Ahmet Faikoğlu ve önceki dönem İskeçe seçilmiş Müftüsü Ahmet Mete başta olmak üzere nice kahraman Batı Trakya Türkü’nü saygı, özlem ve minnetle anıyorum.

29 Ocak’ı unutmayalım, unutturmayalım.

Baba ocaklarımızı ebediyete dek yaşatmak için…