Yılmaz, köşesinde şu ifadeleri kullandı:

Dile kolay… Tam 50 yıldır üretiyor. Üstelik, yalnızca Bursa’daki işletmeler için değil, dünyanın her yerine raf ihraç ediyor.

Onun için…

Yalçın Aras’ı tanıyanlar, “Dünyanın Rafçısı” diyorlar.

1976’da kurduğu şirketinin temel ilkesi olan yaşama bakış anlayışını Yalçın Aras şöyle özetliyor:

“Her alanda kaliteden vazgeçmemeliyiz. Üretimde, eğitimde, hukukta hayatın her alanında kaliteyi temel ilkemiz haline getirmeliyiz. Çünkü kalite sabır ister, ama mutlaka karşılığını verir.”

Bu anlayışın…

Kısa vadede zorlanma getirebileceğine, maliyeti arttırabileceğine dikkat çekip, “Uzun vadede kazanan daima kalite olur” diyor.

Sonra da sanayicileri uyarıyor:

“50 yıllık deneyimimle açıkça söyleyebilirim ki; ucuz üretim geçici kılar, kaliteli üretim daima ayakta tutar.”

Sanayi üretiminde geleceğin markalaşma ve kaliteyle gelişeceğini düşünüyor. Üretimdeki kaliteye, çevre faktörü ekleyip kritik bir uyarı daha yapıyor:

“Uluslararası rekabet her geçen gün sertleşirken; pahalı enerji ve hammadde, verimsiz üretim süreçleri, eski makineler, yetersiz ölçüm ve raporlama altyapısı gibi sorunlara ek olarak karbon vergisi de kapıda.”

Her şeye karşın…

Kaliteli üretimden vazgeçilemeyeceğini savunup şunu söylüyor:

“Pahalı üretimi kalite ve düşük karbonla buluşturamadığımız takdirde, en büyük ihracat pazarımız olan Avrupa Birliği ile ticaret yapmak giderek zorlaşır.”

Beklentisi şu:

“Ülke olarak enerji verimliliğini zorunlu hale getirmeli, karbon ölçümünü doğru ve etkin biçimde uygulamalı; kaliteli, uzun ömürlü ve düşük emisyonlu üretimi teşvik etmeli ve ödüllendirmeliyiz.”

Çağrısı şu:

“İhracat başta olmak üzere her alanda kalıcı olmak istiyorsak, pahalı ama kalitesiz üretimi değil; verimli, somut, ölçülebilen ve tartılabilen nitelikli üretimi baş tacı etmeliyiz.”

Kaygısı da şu:

“Aksi takdirde kalitesizliği pahalıya satamayız.”

Ahmet Emin Yılmaz’ın yazısının tamamı için tıklayın…