Dinimiz komşuluğa çok önem vermiştir. Her Müslümanın güzel ahlaklı, salih komşular arasında ev araması lazımdır. Atalarımız “EV ALMA, KOMŞU AL” demişlerdir. Elbette komşu evden daha önemlidir. Komşun kötü ise en güzel evde otursan bile rahatın, huzurun olamaz.

Peygamber efendimiz (s.a.s) de “Ev almadan evvel komşuların nasıl olduklarını araştırınız” buyurmaktadır. Başka bir hadi-i şerifte de “Komşuya hürmet etmek, anaya hürmet etmek gibi lazımdır” buyurmuşlardır. Komşuya hürmet etmek onunla iyi geçinmektir. Onun aç olduğunu bilerek, kendisi tok yatmamalıdır. Allah-u Teâla’nın kendisine verdiği rızıklardan ona da vermelidir. Onu incitecek söz ve hakarette bulunmamalıdır.

Peygamber efendimiz (s.a.s) bir diğer hadis-i şerifinde “Komşusunun şerrinden, kötülüğünden emin olmayan kimse Allah-u Teâla’ya kâmil manada iman etmiş sayılmaz” buyurmaktadır. Komşunun verdiği sıkıntılara ve cahilce hareketlerine sabretmeli, karşılık vermemelidir. Yanlışlarını, eksiklerini güler yüz ve tatlı dille anlatmalıdır. Buna rağmen sıkıntılar varsa sabretmeli, düzelmesi için dua etmelidir. Hasta olan komşuyu ziyaret etmeli, kendisine, ailesine yardımcı olmalıdır. Komşusu sefere, yolculuğa, uzak bir yere görevli gidince geride kalan ailesine, çocuklarına kendi çocuklarımız gibi sahip çıkılmalıdır. Evimizi satacağımız veya kiraya vereceğimiz zaman komşumuza haber vermeli ve danışmalıyız.

Hâsılı dünyada en kıymetli şey Müslümanın güzel ahlaklı, kadirşinas, cömert ve salih birisi olmasıdır ve komşularımıza böyle davranmalıyız.

Sayın okurlarım, bu yazdıklarımı Bursa’ya ilk geldiğimiz gün ve Namazgâh Tıp Merkezimiz’de, evlere hasta muayenesine gittiğimizde biz yaşadık gördük. Şimdi size Bursa’ya taşındığımız ilk günü anlatıyorum.

Sene 1974; Bursa’da K.B.B doktoru olarak çalışıyorum, eşim de İstanbul’da. Bursa’ya yerleşmeye karar verdik. Bursa’nın Maksem Mahallesi’nde bir daire kiraladım ve İstanbul’daki evimizdeki eşyaları bir kamyona yükleyerek Bursa’ya hareket ettik. Yolculuk 6 saat sürdü, hava karardı. Ben kara kara düşünüyorum eşyalarımızı asansör olmayan apartmanın üçüncü katına nasıl taşıyacağım diye…

Derken Bursa’ya geldik, arabayı apartmanın önüne çektik, şoför kamyonun kapağını açtı, Eyvah ne yapacağım derken 5-6 bey geldi. Doktor Bey hoş geldiniz dediler, anahtarı ver de hep beraber eşyaları taşıyalım dediler… Hep beraber eşyaları 3. kattaki dairemize taşıdık.

Doktor Bey ampulleri ver, şıkları yakıp tanışalım dediler, ampulleri takıp ışıkları yaktılar… Tanıştık, ben İsmet, bu Fethi, bu Erdoğan, bu İbrahim Bey diye tanıştık. Ben sevincimden havalara uçuyorum derken kapının zili çaldı… Çok şaşırdım, kapıyı açtım ki binadaki ev sahibi hanımlar çayı demlemişler, tepsiye bardakları çaydanlığın yanına dizmişler, başlarında rahmetli Gönül hanım olmak üzere bize hoşgeldine gelmişler.

Bu olay bizi çok mutlu etti, seneler boyu süren komşuluğumuz sevgi, saygı, hoşgörü ile devam ediyor. Beylerin annelerin çoğu Rahmet-i Rahmana kavuştu, ama geride kalanlarla çocukları ve torunları ile sevgimiz, muhabbetimiz artarak devam ediyor Elhamdülillah.

Komşuna iyi davran

Selam olsun ilk sözün

İyilik olsun davan

Hep gülsün yüzün gözün