Toprağın sessiz dönüşümü

Leblebi, aceleyle oluşmaz.

Nohudun uzun bir yolculuktan geçerek kazandığı olgun bir hâlidir. Isı, zaman ve sabırla…

Her kavruluşta biraz daha hafifler, biraz daha derinleşir.

Dışarıdan sade, hatta mütevazı görünür. Ama bu sadeliğin içinde kadim bir bilgi saklıdır: Dönüşüm, gürültüyle değil; tekrar ve sabırla olur.

Anadolu’nun ocaklarında, taş fırınların sessizliğinde, leblebi hem besin hem yol arkadaşı olmuştur. Azla yetinmeyi, çokça dayanmayı öğretir.

Ağızda dağılan sükûnet

Leblebi yendiğinde ilk gelen şey çıtırtı değil, içten gelen bir tokluk hissidir. Ne ağırdır ne iddialı; sanki “buradayım” demeden var olur.

Tuzlusu, sade olanı, baharatlısı… Her hâlinde ortak bir duygu vardır: Denge.

Çay yanında konuşmadan eşlik eder, yolculukta sessizce güç verir, zihni yormadan bedeni taşır.

Sağlığa katkıları

Tok tutan dost: Yüksek lif içeriği uzun süreli tokluk sağlar.

Sindirim destekçisi: Bağırsakları yormadan çalıştırır.

Bitkisel protein kaynağı: Kas ve doku onarımına katkı sunar.

Kan şekeri dengesi: Düşük glisemik yapısıyla ani dalgalanmalara neden olmaz.

Hafif enerji: Yormayan, sakin bir güç verir.

Leblebi, bedeni beslerken zihni sakinleştiren nadir yiyeceklerdendir.

Günlük hayatta leblebi

Çay yanında: Sessiz ama vazgeçilmez bir eşlikçi

Salatalarda: Kıtır dokusuyla denge katar

Çorbalarda: Üzerine serpilmiş bir avuç, sade bir derinliktir

Baharatlı atıştırmalık olarak: Acele etmeden yenmesi gereken bir lezzet

Yol azığı: Uzun yolların sabırlı dostu

Nasıl ve ne kadar?

Günde bir avuç leblebi, hem mideyi rahatlatır hem de gereksiz atıştırmaların önüne geçer.

Çok tuzlu olanları tercih etmemek, sade veya hafif kavrulmuş hâlini seçmek onun doğasına daha uygundur.

Kimler dikkat etmeli?

Aşırı tuzlu leblebiler tansiyon hassasiyeti olanlar için sınırlı tüketilmelidir.

Çok hızlı ve fazla miktarda tüketildiğinde şişkinlik yapabilir. Leblebi, yavaş yenmeyi sever.

Son söz: Kıtır bir sükûnet

Leblebi, gösterişsizdir. Ama tam da bu yüzden kalıcıdır.

Bir avuç leblebide, Anadolu’nun sabrı, ocağın sıcaklığı ve azla yetinmenin huzuru vardır.

Bazen şifa, parlak tabaklarda değil; bir avuç leblebinin sessiz kıtırlığında gizlidir.