Neden iş başımıza gelmeden duyarsız kalıyoruz?

Bunu örneklerle açıklayalım.

Örnek-1:

Temizlik işleri ile uğraşan bir belediye personeli ile temizlik yaparken yani görev başında iken konuştum. Neden suratın asık, görevini sevmiyor musun? Bana söylediği şu. Bak hocam burada çöp bidonu varken yanı başına çöplerini atıyorlar. Bunlar nasıl insanlar, bu yapılacak şey mi? Aslında personel çok haklı, olması gereken veya doğal olan kişinin çöpleri çöp bidonuna atmaktır. Ancak bu eğitimsizliğin ta kendisidir.

Personele sordum, sen temizlik personeli olmadan çöplerini elinde tutarak çöp bidonuna atıyor muydun? Ama doğru söyle dediğimde, bana baktı, hocam doğrusunu söylemem gerekirse bende dışarıya atıyordum.

Örnek-2:

Şu anda herkes evinde rahat rahat oturuyor, evi depreme dayanıklı veya dayanıksız mı hesabını yapmıyor veya yapan çok az kişi var. Şiddeti az bir deprem olduğunda veya az sallandığında hemen herkes panik yapar. Bir süre sonra evi çürükte olsa unutur veya depremde bas eden bilim adamlarına bile kulak asmazlar. Daha sonra büyük bir deprem olduğunda binlerce insan göçük altında kalıp öldüğünde o zamanda iş işten geciyor. Depremden kurtulanların çoğu ise kabus görürler. Sağlam evde bile rahat etmezler.

Örnek-3:

Bir gün bir ağır ceza hakimi ile karşılaştım. Bir nedenden dolayı ceza evine girmiş, cezasını çektikten sonra tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakılmış. Daha sonra berat ederek görevine dönmüş. Sordum hakim beye, sen ceza evine girmeden önce dosya incelemede veya insanları cezalandırmada  bir değişiklik oldu mu?

Söylediği şey, dört duvar arasında yaşamak çok zordur. Bu nedenle dosyayı inçelerken daha çok hassas davranıyorum.

Örnek-4:

Bir doktora sordum. Sana yakının geldiğinde veya bir yakınını doktora götürdüğünde nasıl davranıyorsun veya doktorun davranmasını bekliyorsun? Dediğimde, sayın doktorum o açıda baktığımda daha iyi bakıyorum ve daha hassas davranıyorum dedi.

Örnek-5:

Bir çok üretim merkezinde katkılı gıda ürettikleri duyuyoruz, bazılarımızda görüyoruz. Bunu yapan kişi veya kişiler, bu ürettikleri bozuk gıdaları yakınlarına veya çocuklarına yediriyorlar mı?

Bir çok gıda çok fazla zehir var diye, yurt dışında geri ülkemize iade edilmektedir ve bu zehirli gıdalar iç piyasada satılmaktadır. Bu satan kişiler bu gıdaları kendi çocuklarına veya kendileri yiyebiliyorlar mı?

Sonuç:

İşte bütün mesele bu. Biz bu olumsuzlukların farkına vardığımız zaman doğru yolda olduğumuzun bir belirtisidir. Bunun yolluda iyi bir eğitimde geçer.

Sağlıkla kalın.